Aad en Roos, 1 december 2010
Kenia , Eldoret 24°

Laatste momenten...

De zon komt op, de lucht is blauw, Aad en Roos… kom maar gauw! (thuis)

Nog maar twee dagen te gaan hier in dit prachtige land… vrijdag zitten we in het vliegtuig richting Schiphol! Maar voordat we vertellen hoe we het gaan afsluiten, willen we jullie eerst vertellen hoe het de afgelopen weken is gegaan.

Het vorige weblogstukje hebben we op een maandagmorgen op internet gezet, met daarin dat we de volgende dag onze moeders zouden zien… klopt! Alleen vlak nadat we het op internet hadden gezet, zijn we snel naar het matatustation gegaan, naar Nairobi gereden, daar een kort nachtje geslapen en met een groot spandoek ‘Karibu Kenya mama’s’ op het vliegveld gaan staan. Daar stonden we zenuwachtig te wachten op die twee lieve moedertjes die hun dochters ruim 6000 km verderop komen bezoeken voor 10 dagen! En we waren niet een klein beetje zenuwachtig… pff… vreselijk! Net zoiets als ons havo-examen wiskunde!
Op een gegeven moment zagen we ze door het glas op hun koffers wachten, maar ze mochten ons nog niet zien (dat is best lastig, twee blanke meiden tussen allemaal zwartjes ). Grace (een vriendin) was ook mee, die duwden we telkens naar voren zodat zij kon checken hoever onze moeders waren… Pff… wat duurde dat lang! Eindelijk hadden ze hun koffers te pakken, nog even kletsen met die en met die… en daar kwamen ze door de deuren heen. Zij hard op zoek naar een taxichauffeur met een bordje ‘Anne en Paula’ erop (dat hadden we gezegd)… maar dat was niet nodig! Hun ogen werd zo groot als schoteltjes want daar zagen ze hun welkomscomité staan, iets anders dan de verwachtte taxichauffeur! Hun benen begonnen te rennen om zo snel mogelijk hun dochtertjes (volgens hun ) te kroelen! Het was een super leuk weerzien en ze waren zo verrast! Hierna op naar de taxi die voor ons stond te wachten… waarna de lange reis naar Eldoret begon. Lees: 8 uren kletsen, zebra’s langs de kant van de weg, voor het eerst chai en mandazi, kluiven aan een maïskolf, kroelen en lachen. Wat hebben we genoten!
Ook in het conferentiecentrum (CC) was iedereen super zenuwachtig en in volle verwachting van de moeders (moeders zijn in Kenia héél belangrijk en krijgen heel veel respect, hebben onze moeders het even getroffen)… ze werden iedereen hartelijk geknuffeld en welkom geheten. De keuken van het CC had een echte Keniaanse maaltijd klaargemaakt (chapati, greengrams, cabbage, kuku (kip), kahawa (koffie)). Hierna direct naar bed, ze waren versleten!
De volgende dagen hebben ze de ene shock op de andere shock te verwerken gekregen. Woensdag hebben we ze in een matatu gepropt, naar town geweest en daar alles laten zien. Zelfs hun nagels zijn gelakt door MANNEN! Haha! Wat voelden ze zich ongemakkelijk! En dat voor 50 cent… ’s Avonds hebben ze met hun handen de eerste ugali-ervaringen gehad… Mm… even wennen. Is er geen vork? Eten ze dit echt elke dag? Mm… Apart. Nieuw. Anders.
Donderdagochtend zijn we naar Kerio View geweest, dat is een prachtig uitzichtpunt over de Rift Valley, lekker rongewandeld, foto’s gemaakt en gegeten. Terug naar town om veel boodschappen te doen voor Roos’ verjaardag. Donderdagavond midnight heeft Roos geweten dat ze jarig was… stond ze in d’r pyamatje klaar om in bed te springen… krijgt ze een heerlijke kop koud water over d’r heen! HAPPY BATHDAY! (Zoals de Kenianen zeggen… het is traditie in Kenia, dat als je jarig bent je geen birthday hebt, maar bathday. Adriënne deed met liefde mee in deze traditie!)
Vrijdag: Happy Birthday, dear Rose! ’s Morgens heerlijk ontbijt met kaas (slagerij de Vries) , hagelslag en cappuccino. Cadeautjes geven (ook uit Nederland… dank je wel allemaal en ook voor al die lieve kaarten). Rond de middag zijn we naar de El View Centre School geweest waar onze moeders de graduation rehersal meemaakten. Het was erg leuk voor hen om dit te zien zodat ze ook een idee kregen van de graduationday. Na de rehersal hebben we traktaties en cadeautjes van de kinderen uit Nederland uitgedeeld. Wat waren ze er blij mee! Hierbij: lieve kids van de kindernevendienst SUPER BEDANKT! Wat hebben jullie goed je best gedaan! Wij zijn trots op jullie en de kindjes op de El View kunnen weer kleuren, schrijven, punten slijpen, knippen en plakken. Namens hen heel erg bedankt!
Rond vier uur begon het echte feest in het CC. Er was een DJ met Keniaanse muziek, genoeg eten, blije mensen en een heleboel gedans! Roos heeft echt ervaren dat het een bathday was… ze was DRIJFNAT! Niet overdreven! Ze kreeg wel 20 kannen water over zich heen! Ach… gelukkig vriest het niet in Kenia. De rest van de avond hebben we heerlijke, moeilijke dansen gedanst met z’n allen. Het was een verjaardag om nooit te vergeten! Als kers op het toefje slagroom werd aan het einde van de avond Roos’ mobiel gestolen! Even een dipje… maar ondertussen heeft ze er een prachtige nieuwe voor in de plaats.
Zaterdag: Deze dag zijn we naar mama Maggy geweest, zij woont 20 km van Eldoret vandaan op het platteland. Het laatste stukje van de reis moesten we per pikipiki (brommer) afleggen, waarbij de pikipiki van de Dogterommetjes een lekke band kreeg… Gelukkig werd er snel een vervanger geregeld en werden we netjes afgeleverd voor het huis van Maggy. Daar werden we warm onthaald met een uitgebreide maaltijd, speciaal van de Kalingin stam. Na de maaltijd kregen we doeken en kettingen, terwijl ze hun traditionele Kalinginliederen zongen! En dan te bedenken dat de mensen het echt niet breed hebben. Wat waren we ontroerd door dit lieve gebaar.
Zondag: naar de kerk! Mama’s moesten zich natuurlijk wel even voorin de kerk komen voorstellen (waarop ze al geoefend hadden): wie ben je en waarom ben je hier? Na de kerkdienst gingen we met een groep vrienden naar Langas, een sloppenwijk waar zij wonen. Roos op haar hakken over de stenen en ‘landweggetjes’… slim! Iedereen wilde zijn huis laten zien en familieleden voorstellen en overal werden we even hartelijk ontvangen. Bij John kregen we een maaltijd (Kikuyu stam). Terug naar de kerk voor de jongerendienst waar Roos haar gecomponeerde liedje met Godian ten gehore bracht.
Maandag: op weg naar Maasai Mara! Wauw! De afgelopen week hadden we onze moeders van alles laten zien, nu gingen we een avontuur tegemoet waar niemand nog ervaring mee had. Leuk dus! Maandag hebben we alleen maar gereisd naar Narok, daar in een lodge geslapen met een gevangenisdeur (wat een slot zat daar op!!).
Dinsdag 4 uur op en naar Maasai Mara, heel de dag in het park! Daar hebben we zoveel dieren gezien: zebra’s, giraffen, allerlei soorten antilopen, leeuwen, olifanten, zwijnen, gnoes, bavianen en buffels! Buffels zijn de toerist-killers nr. 1 op het land, laten die nou precies op onze weg staan… zullen we doorrijden of wachten? Een klein stukje doorrijden, de buffel draait z’n kop om, chauffeur Willy op de rem, gillende inzittenden, Willy plankgas dezelfde weg terug! Ahh… dat was zooo eng! Voor ons geen buffels meer!
Woensdag hebben we door de wildernis gereden, een beetje verdwaald geweest in die wildernis maar ondertussen wel veel moois gezien. Hierna zijn we aan de terugweg begonnen wat betekende dat we vier uur over een vreselijke hobbelweg hobbelden. We hebben een nachtje in Kericho geslapen, heerlijk om een eigen badkamer te hebben!
Donderdag zijn we naar Kisumu gereden. Kisumu is een stad in het zuiden van Kenia, die aan het grote Lake Victoria ligt. Allereerst zijn we naar dit grote Lake gereden, dat gedeeld wordt met Oeganda en Tanzania. Met een ouderwets bootje en een gids zijn we het meer opgegaan om nijlpaarden te bewonderen. Jammer genoeg zagen we alleen de bovenkant van de kop… maar toch… we hebben nijlpaarden gezien! Ook zijn we in een echt ouderwets vissersdorpje geweest, waarbij we ook een rondleiding kregen. Hierna hebben we vis gegeten aan de haven, wat echt bij een toeristisch dagje Kisumu hoort! Nog even rondgekeken in de stad, waarna we weer richting Eldoret gingen. Thuis!
Vrijdag: de moeders wilden nog graag even de stad in om de laatste souvenirtjes te kopen, wij namen ze graag op sleeptouw. Daarna afscheid nemen van al die lieve mensen in het CC (nog steeds hebben ze het zoveel over die lieve moeders), waarna de taxi ons kwam ophalen en naar Eldoret Airport bracht. Een dikke knuffel, nog één en heel hard zwaaien vanachter het glas! Wat zijn die tien dagen omgevlogen! Wat zijn we blij dat ze geweest zijn! Lieve moeders: bedankt! Toch werden we door de vliegveldmannetjes nog even ten huwelijk gevraagd voor 100 koeien! Mm… geen slechte prijs in vergelijking met de 6 die normaal zijn! Dus paps, heeft u nog een plekje?


Zaterdag was de GROTE DAG! Graduationday op de El View! Twee blanke meiden, strak in pak, stropdas en hakken liepen over de stoffige weg richting school… wat zullen de mensen gedacht hebben?? Roos was ‘asher’; gastvrouw dus. Adriënne was DJ… klinkt beter dan het is, hoor. De goede cd in de cd-speler stoppen, op het goede moment op pauze/afspelen drukken en de microfoon voor de boxen houden (tja… modernere installaties kennen ze nog niet). De hele dag was echt heel leuk! Alle klassen kwamen om de beurt naar voren om een stukje te spelen, een algemeen lied of een kerstlied. Wij hebben zo gelachen om het lied: ‘Happy birthday, Jesus!’ Daarna deden we als team een catwalk waarbij we onszelf voorstelden en we hebben afscheid genomen van class 8. Hierna kwam (in het zonnetje) een (zwarte) kerstvrouw aanlopen en deelde cadeautjes uit aan alle kinderen! Een groot feest dus!
Zondag’s hadden we een BBQ bij Jurjen en Tineke (de zendelingen)… en geloof het of niet: biefstuk en varkenshaas! Wat waren we blij! Heeeeerlijk was het! Zonder botjes of vetjes, gewoon vlees! En wijn!

De dagen hierna hebben we onszelf opgesloten in huis en zijn hard aan het werk gegaan voor school… tja, dat moet ook gebeuren! We zullen over dit punt maar niet teveel uitweiden…
Roos is in deze week nog wel een aantal keren naar de studio geweest, om samen met Godian het zelfgecomponeerde lied op te nemen. Het is echt heel mooi geworden, hopelijk is het volgende week klaar en wordt het naar Holland gestuurd.

Toen begon het weekend, en weekend betekend: leuke dingen doen! Dat kunnen we heel goed, dus hebben we een sleep-over georganiseerd voor de meiden van de kerk. Met z’n vijftienen films kijken (op de matrassen), chocola eten, kletsen, Hollandse kaas en pepernoten proeven, sterretjes afsteken midden in de nacht, verjaardag vieren (nat gooien betekend dat) en een beetje slapen! Wauw! Dat was echt gezellig en super… vermoeiend!
De volgende morgen negen uur hebben we ze de deur uitgewerkt, want wij moesten naar de El View, voor een afscheidsfeestje. Naar Mlango Falls! Dat is een waterval in een prachtig stukje natuur! Als vrouwelijke teamleden gingen gezamenlijk zwemmen, geen zwemkleding mee dus maar gewoon in je lingerie… op zich niet zo erg, maar langzamerhand werd het om ons heen steeds drukker, met vooral mannelijke, pottenkijkers! Echt ongelooflijk! We waren gewoon een attractie! Hoe kom je dan ongezien het water weer uit?!
Hierna hebben we heerlijk met elkaar gegeten (de koks waren ook mee) en spelletjes gedaan. Geslaagde dag dus!
Zondag… laatste zondag voor ons in Kenia, dus speciaal. Eerst naar de kerk, waar we naar voren werden geroepen om nog even een praatje te houden. Het was echt een super dienst; we hebben gedanst en gedanst en gedanst en een goeie preek! Heerlijk!

Maandag (eergisteren) krijgt een negen! Waarom? Listen… Het was een tutdag. Roos heel de dag in de salon om haar braids opnieuw te laten inzetten, Aad thuis relaxen en daarna samen naar de jongens om onze nagels te laten doen. Mm… duurde iets langer dan gedacht, want de zeep was op. Bedenken ze ook niet van te voren ofzo… En ook bleek maar weer dat jongens echt jongens blijven ook al lakken ze nagels; hun aandacht was er maar half bij: VOETBAL op tv! Tja…
Hierna uit eten met de managers van het CC en de zes Dutch girls bij Mamma Mia’s!

Gisteren (dinsdag) zijn we eerst naar Jurjen en Tineke geweest om afscheid te nemen, omdat zij op vakantie zijn in Nairobi (daar wordt namelijk door de NL’ers daar SINTERKLAAS gevierd! Ongelooflijk). Wat zijn we hen dankbaar voor de begeleiding en tijd die ze ons gegeven hebben, het is toch wel fijn geweest om een Nederlands gezin hier te hebben waar je nog eens wat aan kunt vragen. Daarna naar de bank om ons laatste geld op te nemen: 40.000 shilling, jammer, geen euro’s. Bij de omrekening moet je er twee nullen afhalen om euro’s te krijgen… zou toch wel leuk geweest zijn .
Deze dag zijn we nog lekker met vrienden wezen picknicken @ Mlango Falls! Het was tof! Thuis gekomen was het alweer bijna tijd om er vandoor te gaan, we gingen namelijk eten bij Damarice, een vriendin van Roos van vorig jaar in Kenia.

Vandaag is officieel onze laatste dag in Eldoret. Onze LAATSTE dag! Daarnet hebben we het huis schoongemaakt en koffers gepakt. Afscheid nemen gaat ook vandaag nog gebeuren…
Het is allemaal zo vreemd… drie maanden hier gewoond, stage gelopen, de taal geleerd, vrienden gemaakt, boodschappen gedaan, huisje langzaam ingericht, op missiontrip in Noord-Kenia geweest, op vakantie geweest in Maasai Mara, onze moeders ontvangen. We zijn gaan houden van de mensen, van het klimaat en de cultuur! Hoe kunnen we dit allemaal loslaten? We denken dat we het niet eens kunnen… het gaat met ons mee, overal waar we zullen gaan. Voor altijd zit Kenia in ons hart!

Morgen reizen we met een matatu naar Nairobi, waar we overnachten in ons stamhostel; Mennonite. 2 uur ’s nachts komt een taxi ons ophalen en brengt ons naar het vliegveld, waar vandaan we om 4.30 uur naar Caïro vliegen. Van Caïro vliegen we naar Amsterdam, waar we (lokale tijd) om 14.00 uur aan hopen te komen (in de sneeuw?). Daar gaan we een heleboel knuffels uitdelen aan al die lieve mensen die we zo gemist hebben!!!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl